Lange tenen, zere tenen

 Lange tenen, zere tenen

 

Is het u niet opgevallen

Dat zij die steeds opmerkingen hebben… in vele gevallen

Bij de minste opmerking die zij krijgen reageren als kwallen

En vlug op hun tenen getrapt zijn om achterover te vallen

 

Vergeten en vergeven, waarschijnlijk

Doen zij zelden, eerlijk

Zij hechten enkel waarde aan hun groot gelijk

Ook al hebben zij ongelijk

 

Maar oh wee

Er komt een tijd, mijn idee

Dat de andere partij zonder respijt, hupsakee

Hen niet meer aankijken, o jee

 

Vandaar hoeven zij niet te zeuren

Want lange tenen, zere tenen… het zal je gebeuren

Is na veel geduld van de andere partij… zonder het te betreuren

Zal hen geen blik waardig keuren